Drie sardines, vers en eenvoudig weergegeven, vormen een onverwachte kleurstudie. Hun schubben schakelen tussen koel blauw-zilver, zacht violet en flitsen van olijfgroen en roze — een glinsterende, iriserende kwaliteit die zich pas van dichtbij openbaart. Elke vis helt in een iets andere hoek, terwijl hun glazige ogen het licht vangen met een rustig, individueel karakter.
Het schilderij, uitgevoerd met losse, nat-in-nat-verfvlakken tegen een kale witte achtergrond, richt zich volledig op kleur en textuur in plaats van op de omgeving of een verhaal. Het is een klein eerbetoon aan een alledaags keukenmotief — het bewijs dat zelfs de meest bescheiden ingrediënten echte, onverwachte schoonheid herbergen als je ze van dichtbij bekijkt.