In de Chinese cultuur wordt de narcis de ‘watergodin’ genoemd. De bloem bloeit precies op de overgang tussen winter en lente, en haar levendig groene bladeren, papierwitte bloemen en delicate geur maken de seizoenswisseling tastbaar zichtbaar. Daarom belichaamt ze de wensen voor vernieuwing, overvloed en harmonie in het gezin voor het nieuwe jaar – en zet ze de gedeelde hoop op een voorspoedig jaar om in een zichtbare, prachtige vorm.
In dit schilderij breng ik hulde aan de culturele symboliek van de narcis. De compositie contrasteert structureel realisme met een zachtgestelde, dromerige achtergrond. Door gebruik te maken van de techniek van de negatieve ruimte komen de smetteloos witte bloemblaadjes rechtstreeks uit het ruwe papier tevoorschijn en vangen ze een schitterende lichtstraal op tegen een stemmige, korrelige, koude achtergrond die verwijst naar de aanhoudende kilte van de winter. Met zijn rijke smaragdgroene tinten en warme goudoranje hartjes is deze botanische studie een krachtig visueel symbool van vernieuwing, waardoor het een betekenisvol pronkstuk is voor het huis van een verzamelaar.